یافته‌های علمی پژوهشگران دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در جنگل‌های هیرکانی، نشان می‌دهد که درختان راش شرقی در شرایط اختلاط با گونه‌های دیگر، رشد بهتری دارند .بررسی‌ها نشان می‌دهد اگر چه به‌طورکلی جنگل‌های آمیخته پایدارتر و مولدتر فرض می‌شوند اما این قاعده برای تمامی گونه‌های درختی یکسان عمل نمی‌کند.
مشاهدات این پژوهش که با روش نمونه‌برداری هفتگی در طول یک فصل رشد انجام شد، حاکی از آن است که درخت راش شرقی(Fagus orientalis) در توده‌های آمیخته با ممرز (Carpinus betulus)، رشد نسبی بهتری را در مقایسه با توده‌های خالص از خود نشان می‌دهد. این امر می‌تواند ناشی از تعاملات تسهیل‌گرانه بین‌گونه‌ای و تکمیل‌کنندگی منابع باشد.در مقابل، رشد درخت ممرز در شرایط اختلاط با راش، به‌طور محسوسی کمتر از زمانی است که در توده‌های خالص قرار دارد. این کاهش رشد احتمالاً بازتابی از رقابت شدیدتر به‌ویژه تحت تراکم بالاتر توده است.به گفته پژوهشگران، تفاوت در زمانبندی رشد نیز مشهود بود؛ به‌طوری‌که راش در توده‌های خالص فعالیت زایشی خود را زودتر آغاز می‌کند، درحالی‌که ممرز دارای دیررس‌ترین شروع رویش بود. این امر می‌تواند یک مزیت رقابتی برای راش در توده‌های آمیخته، به‌ویژه در ارتفاعات بالاتر ایجاد کند.این یافته‌ها به‌وضوح نشان می‌دهند که چگونه ترکیب توده و تراکم می‌توانند رشد و پدیدارشناسی را تحت تأثیر قرار دهند و این فرضیه را تقویت می‌کند که توده‌های آمیخته می‌توانند از طریق تسهیل بین‌گونه‌ای، بهره‌وری راش را افزایش دهند، اما همزمان می‌توانند رشد ممرز را از طریق رقابت محدود کنند.پژوهش دیگری روی راش‌های هیرکانی در واکنش به تغییرات اقلیم انجام شده است که مشاهدات نشان می‌دهد که درختان راش شرقی در جنگل‌های هیرکانی الگوهای رشد پیچیده و منحصربه‌فردی دارند. برخلاف انتظار، در مناطق مرطوب این جنگل‌ها، رشد درختان و بارندگی رابطه معکوسی دارند. به نظر می‌رسد ابری شدن آسمان و کاهش تابش خورشید عامل تعیین‌کننده‌ای در این زمینه باشد.
با توجه به تأثیر مثبت دما بر رشد درختان، تحلیل‌های پزوهشگران حاکی از آن است که افزایش دمای هوا، بیشترین همبستگی مثبت را با نرخ رشد روزانه درختان دارد. این یافته در شرایط پیش‌بینی افزایش دما در دهه‌های آینده، اهمیت ویژه‌ای دارد.
دکتر رضا اولادی، عضو هیأت‌ علمی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی و مجری این طرح پژوهشی است که نتایج آن بر لزوم درک دقیق‌تر روابط اکولوژیک در جنگل‌های هیرکانی تأکید می‌کند. برای تدوین راهبردهای مؤثر مدیریت و حفاظت از این جنگل‌های با ارزش در برابر تغییرات اقلیمی، نیاز به مطالعات گسترده‌تر و درازمدت است.

حیات وحش ایران
ملخ مراکشی
نام علمی:Dociostaurus maroccanus
خانواده:Acrididae
راسته: «راست‌بالان» یا Orthoptera
علامتی شبیه بهX روی بخش جلویی گرده این ملخ دارد. ماده‌ها ۲۰ تا ۳۸ میلی‌متر و نرها ۱۶ تا ۲۸ میلی‌متر طول دارند و اغلب به رنگ خاکستری مایل به زرد با لکه‌های تیره هستند.
ملخ‌های بالغ به‌صورت دسته‌های بزرگ و کوچک حرکت می‌کنند و مزارع و سبزی‌کاری‌ها را در مسیر خود مورد حمله قرار می‌دهند.
به این دلیل که نخستین بار در مراکش جمع‌آوری شد به آن «ملخ مراکشی» می‌گویند. در بیشتر نقاط ایران دیده می‌شود. از استان‌های تهران، مرکزی، فارس، آذربایجان شرقی، گرگان، خوزستان، مازندران، ایلام و سمنان تاکنون بیشتر گزارش شده است.
این گونه نخستین‌بار توسط طبیعی‌دان سوئدی به نام Carl Peter Thunbergدر سال ۱۸۱۵ شناسایی و نامگذاری شد.